خلاصه داستان: فیلم بی مادر، زندگی آرام امیرعلی و همسرش را به تصویر کشیده است که با پافشاری یکی از آن‌ها روی یک تصمیم‌، ناخواسته وارد آزمایش‌ها، دو راهی‌ها و مخاطرات اخلاقی پیچیده‌ای می‌شود. انسان چیزی را به دست نمی‌آورد، مگر اینکه چیزهایی را از دست بدهد و هر تصمیمی بهایی دارد که باید پرداخته شود.

بی مادر فیلمی اجتماعی، درام و خانوادگی به کارگردانی سید مرتضی فاطمی است که در سال 1400 ساخته و اکران شد؛ فیلمنامه فیلم بی مادر را مرتضی فاطمی به رشته تحریر درآورده و تهیه‌کنندگی آن را نیز محمدرضا مصباح و علی اوجی به صورت مشترک بر عهده داشته‌‌‌‌اند؛ فیلم بی مادر از تولیدات بخش خصوصی «کانون فیلم نسیم» است که در بخش سودای سیمرغ چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت؛ سید مرتضی فاطمی از چهره‌های باسابقه عرصه مطبوعات است که چند صباحی تهیه‌کنندگی و اجرا در تلویزیون را هم تجربه کرد و حال در مقام کارگردان، فیلم بلند «بی‌مادر» را در جشنواره چهلم فیلم فجر رونمایی کرده است. مادرانگی در جشنواره امسال مفهوم پر کاربردی است و «بی مادر» سید مرتضی فاطمی با تاکید بر فقدان یک مفهوم یا موجود در همان عنوان خود می‌خواهد از ضرورت و اهمیت حضور آن بگوید. از این رو تجربه مادرانگی و فرزند آوری را با قصه رحم اجاره‌ای پیوند می‌زند تا از پس آن هم یک موقعیت اخلاقی پیچیده را به تصویر بکشد و هم دشواری مادرانگی را از منظری متفاوت بازنمایی کند؛ شاید بتوان از حیث مفهومی مهمترین مساله فیلم را در ارتباط با موقعیت مادرانگی در از دست دادن‌ها و بدست آوردن‌ها جستجو کرد. پرسشی که فراتر از قصه فیلم می‌تواند ذهن مخاطب را درگیر خود کند؛ موسیقی متن و آواز تیتراژ پایانی این فیلم براساس بخشی از لالایی مادر افغانی «الله هو» نواخته شده است؛ جالب است بدانید پردیس پورعابدینی در «بی مادر» برای اولین‌ بار نقش شخصیت اصلی یک فیلم سینمایی را بازی می‌کند و همچنین این اولین تجربه همکاری پژمان جمشیدی و امیر آقایی جلوی دوربین یک فیلمساز محسوب می‌شود.