خلاصه داستان: جوانی به نام رضا (با بازی نیما شعبان‌نژاد) در محله‌های جنوب شهر تهران (معروف به لب خط) زندگی می‌کند. رضا یک ویژگی بسیار خاص و نادر دارد: او به سندرم هایپرتیمزیا (Hyperthymesia) یا «حافظه سرگذشت‌شناختی بسیار برتر» مبتلاست و تمام جزئیات زندگی‌اش را مو به مو به یاد می‌آورد. در جریان فیلم، دختری اهل روسیه که به دنبال پدر گمشده‌اش راهی ایران شده است، به صورت اتفاقی با رضا آشنا می‌شود. این برخورد، رضا را با آن حافظه عجیبش، درگیر ماجراها و دردسرهای کاملاً جدیدی می‌کند که بار کمدی و هیجان‌انگیز داستان را به دوش می‌کشند…

فیلم سینمایی قرمز یواش (که پیش از این با نام «لب خط» شناخته می‌شد) یک فیلم کمدی و اجتماعی به کارگردانی علی جبارزاده و تهیه کنندگی علی عبدالعلی‌زاده با سرمایه‌گذاری لیلا بهادری است. این فیلم که در سال ۱۳۹۹ ساخته شد، به دلیل برخی ممیزی‌ها در دولت وقت نتوانست پروانه نمایش بگیرد و حدود ۳ سال در محاق توقیف ماند. در نهایت با تغییر نام از «لب خط» به «قرمز یواش» و اعمال برخی اصلاحات، مجوز اکران آنلاین خود را دریافت کرد و ۲۲ فروردین ۱۴۰۵ بالاخره اکران شد. استفاده از بیماری واقعی اما ناشناخته‌ی «هایپرتیمزیا» (حافظه بیش‌فعال) به عنوان موتور محرک یک فیلم کمدی، ایده تازه‌ای در سینمای ایران محسوب می‌شود. کارگردان سعی کرده به جای تکیهِ صرف بر شوخی‌های کلامی، از موقعیت‌های پارادوکسیکالِ ناشی از حافظه بی‌نقصِ شخصیت اصلی در محله‌ای پردردسر (لب خط) استفاده کند. فیلم به شدت متکی به ویترین بازیگرانش است. حضور چهره‌هایی از نسل‌های مختلف (از جمشید هاشم‌پور و سعید امیرسلیمانی تا نیما شعبان‌نژاد و کاظم نوربخش) نشان می‌دهد که سازندگان تلاش کرده‌اند طیف وسیعی از مخاطبان را جذب کنند. با این حال، در نقدهای غیررسمی گاهی اشاره می‌شود که تعدد شخصیت‌ها فرصت پردازش عمیق به همه آن‌ها را نمی‌دهد و برخی از این چهره‌ها صرفاً در حد یک «تیپ» باقی می‌مانند.